???????????????

*‌چقدر زیباست روی تابلویی* *بنویسیم* :

*جاده لغزنده است*

*دشمنان مشغول کارند!*

*با احتیاط برانید*

*سبقت ممنوع…*

دیر رسیدن به پست و مقام

 *بهتر از هرگز نرسیدن به “امام” است..*

*حداکثر سرعت بیشتر از سرعت “ولی فقیه” نباشد*

*اگر پشتیبان “ولایت فقیه” نیستید لااقل کمربند “دشمن” را نبندید!*

*دور زدن اسلام و اعتقادات ممنوع*

با دنده لج حرکت نکنید و

 *با وضو وارد شوید*

*این جاده مطهر به خون شهداست*

علامه حسن زاده آملی: 

*گوش‌تان به دهان رهبر باشد. چون ايشان گوششان به دهان حجت‌بن‌الحسن(عج) است*

آورده‌اند روزی شریک بن عبدالله

 بر خلیفه عباسی وارد شد.

 خلیفه بدو گفت از بین این ۳ کار، موظفی یکی را اختیار کنی. شریک بن عبدالله پرسید کدام ۳؟

 خلیفه گفت

 یا تو را به منصب قضاوت از طرف خود منصوب کنم

 یا تعلیم فرزندم را به عهده گیری

 و یا لااقل در ضیافت ما شرف حضور داشته افتخار هم غذا شدنت را به ما بدهی.

 شریک بن عبدالله با خود اندیشه کرد که قاضی شدن از طرف این خلیفه و تربیت اولادش بلاشک همیاری ظالم است و حرام. پس عرضه داشت والاحضرتا گویی سومی از همه سهل‌تر است!

 آنگاه خلیفه او را نگاه داشت و به طباخ باشی فرمان بداد که خوراک مغز آمیخته با شکر و عسل برای مهمان ویژه دربار فراهم سازد.

 شریک وارد مهمانسرای دربار شد و غذای حرام دربار را به کام خود کشید. هنوز لقمه‌ها از عهده سیر کردن شریک برنیامده بودند که طباخ باشی رو به خلیفه کرد و گفت این پیرمرد بعد از خوردن این غذا هرگز روی رستگاری را نخواهد دید.

 به نقل فضل ابن ربیع بعد از این ماجرا شریک بن عبدالله هم به تعلیم فرزندان خلیفه پرداخت و هم منصب قضاوت را پذیرفت.

نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد

عالم پیر دگرباره جوان خواهد شد

گل عزیز است غنیمت شمریدش صحبت

که به باغ آمد از این راه و از آن خواهد شد

حافظ

امام صادق علیه السلام می فرماید:

«کأنی بالقائم علی منبرالکوفه فهو قد لبس درع رسول الله صل الله علیه وآله»؛ - وذکر أحواله إلی ان قال- : « ولا یبقی مومن ألا دخلت علیه الفرحه فی قبره و ذلک حین یتزاورون فی قبورهم و یتباشرون بقیام القائم علیه السلام»

گویا قائم علیه السلام  را می بینم که بر فراز منبر کوفه نشسته است و زره رسول خدا (صل الله علیه وآله) را بر تن دارد.» - آن گاه برخی از حالات حضرتش را بازگو کرد - و در ادامه فرمود: «هیچ مومنی در قبرش نمی ماند، مگرآن که آن شادی و سرور در قبرش وارد می شود؛ به گونه ای که مردگان به دیدار یکدیگر می روند و ظهور حضرتش را به هم تبریک می گویند.»

سفینه البحار صفحه 485

اصول و قواعد کلی دعوت به نماز: 

١. استمداد از خدا:

دعوت به نماز و هر کار خیر دیگری، تنها با علم، تجربه، روانشناسی و استفاده از ابزار و فرمول ها انجام نمی شود؛ بلکه اینکار مقدس باید از سرچشمه بی نهایتی گرفته شود حضرت ابراهیم (ع) از خداوند متعال می خواهد که پس از خودش افرادی مبعوث شوند و مردم را به علم و تزکیه دعوت کنند: ((ربنا وابعث فیهم رسولا)) بقره/١٢٩

او از خدا می خواهد که توفیق اقامه نماز را به خود و ذریه اش مرحمت کند: ((رب اجعلنی مقیم الصلاه و من ذریتی ربنا و تقبل دعاء)). ابراهیم/۴0

نکته مهم اینکه حضرت ابراهیم.(ع) از خداوند متعال دو نعمت مهم را درخواست کرد: 

١. اقامه نماز

٢. رهبری مردم

امام سجاد (ع) در دعایی از خدا می خواهد که زبان و نطقش به هدایت باز شود: (( اللهم وانطقنی بالهدی )) 

الصحیفه السجادیه، دعای ٢0 

حضرت موسی (ع) از خدا می خواهد که در کار دعوت به خدا، شرح سینه، آسانی امور و بیان روانی که مردم کلامش را به طور عمیق بفهمند، عنایت فرماید: (رب شرح لی صدری…)

در برخی از آیات می خوانیم که خداوند متعال به پیامبرش می فرماید: ((انک لاتهدی من احببت و لکن الله یهدی من یشاء و هو اعلم بالمهتدین)) قصص/٥۶
بر هر مسلمانی واجب است که در هر نمازی، از خداوند متعال هدایت خود را درخواست کند: (( اهدنا الصراط المستقیم ))

انتخاب راه مستقیم در فکر، نیت، عمل، ابزار، شیوه، انتخاب زمان، انتخاب مکان، انتخاب همسر، انتخاب رشته تحصیلی، انتخاب شغل، بدون استمداد از خداوند امکان ندارد.

و باید مواظب بود که شروع و وسط و پایان کار صادقانه و خالصانه باشد.(( رب ادخلنی مدخل صدق و اخرجنی مخرج صدق ))

?ایمان، یک حس خوب و یک معجون عجیب است که همۀ خواسته‌های انسان را پاسخ می‌دهد

?حیات واقعی یعنی اینکه به همۀ دوست‌داشتنی‌هایت برسی و بالاترین لذت‌ها را ببری.

?آغاز ایمان، این است که قبول کنی «همۀ خواسته‌های من جواب دارد» یعنی خبری هست و جایی هست که جواب سؤال‌های مرا می‌دهند. 

?ایمان را از سؤال‌ها، خواسته‌ها و نیازهای خودت شروع کن؛ از نیاز به حیات برتر، نیاز به خود خدا در مرکز حیات برتر، نیاز به اولیاء خدا

?ایمان، یک حس خوب بعد از عطش و نیاز است. اولین حسی که ایمان در انسان ایجاد می‌کند آرامش است. این فقط یک جلوۀ ایمان است؛ ایمان جلوه‌های دیگری هم دارد.

?ایمان، معجون عجیب و غریبی است که همۀ خواسته‌های انسان را پاسخ می‌دهد. امام صادق(ع) می‌فرماید: «ایمان بیشترین حظّ و لذت را برای انسان دارد» یعنی انسان بیشترین حظّ را در عالم خلقت، از ایمان می برد.