? ? دعای شش قفل برای #اجابت_حاجتها

? روایت است که از حضرت رسول (ص)که هرکس دعا ی #شش_قفل را نزد خود نگاه دارد یا #بخواند خداوند تعالی او را مشمول رحمت بی حساب خود نموده واز تمام آفات او را حفظ نماید ودعای او همیشه #مستجاب بوده ودر دنیا همیشه با #عزت و #احترام زندگی می نمایدو…..

? ? قفل اول: بِسمِ اللهِ السَّمیعِ الٌبَصیرِ الَّذی لَیسَ کَمِثلِه شَیء بِرَحمتِکَ یا اَرحمَ الرّحمینِ وَ صلَی اللهُ علی مُحَمَّدٍ و ألهِ أجمَعینِ

? ? .سپس گرفتاری خود را متذکر شود

? ? .قفل دوم: بِسمِ اللهِ الٌخالقِ الُعَلیمِ الّذی لَیسَ کَمِثلِه شَیء وَ هُوَ الًفَتّاحُ الٌعَلیمٌ بِرَحمتِکَ یا اَرحَمُ الٌرّحِمینِ

? ? سپس حاجت خود را بگوید

? ? قفل سوم: بِسمِ اللهِ الٌسَمیعِ الُعَلیمِ الَّذی لَیسَ کَمِثلِه شَیء وَ هُوَ الٌغَنِیُّ الٌقَدیرٌ بِرَحمَتِکَ یا اَرحَمُ الٌرّحِمینِ

? ? .قفل چهارم: بِسمِ اللهِ الٌعَزیزِ الٌکَریمِ الَّذی لَیسَ کَمِثلِه شَیء وَ هُوَ الٌعَزیزِ الٌکَریمِ بِرَحمَتِکَ یا اَرحَمُ الٌرّحِمینِ

? ? قفل پنجم: بِسمِ اللهِ الٌسَمیعِ الٌعَلیمِ الَّذی لَیسَ کَمِثلِه شَیء وَ هُوَ الٌعَلیمِ الًخَبیرِ بِرَحمَتِکَ یا اَرحَمُ الٌرّحِمینِ

? ? .قفل ششم: بِسمِ اللهِ الٌعَزیزِ الٌرَّحیمِ الَّذی لَیسَ کَمِثلِه شَیء وَ هُوَ الٌعَزیزِ الٌغَفورٌ فَاللهُ خَیرً حافظاً وَ هُوَ أرحَمُ الٌرّحِمینِ

? ? ( گرفتاری و حاجت خود یا دیگری را ذکر کند و از خدا بخواهد ،روا گردد )ان شاالله

?ختوم و اذکار ج 2

​⭕️کارگاهی که خدا برای نشاط معنوی ما گذاشته، چیست؟

?یکی از عوامل نشاط معنوی، تصور بهشت و حیات آخرت است

? راه‌های رسیدن به حال خوش معنوی و نشاط زندگی (ج۱۱)

? یکی از عوامل نشاط و شادی انسان این است که بداند «دارد به‌سمت یک لذت، نشاط و شادی فوق‌العاده و بسیار بالا، حرکت می‌کند» اگر انسان در آیندۀ خودش یک سرور بی‌نظیر نبیند، همین الان هم دچار افسردگی می‌شود. 

? کسانی که از رسیدن به یک لذت بالا-در آینده- مأیوس باشند، آدم‌های بدخلق، بدروحیه‌ و خطرناکی می‌شوند که برای ظلم وحشتناک به دیگران آماد‌ه‌اند. 

? یکی از عوامل نشاط و حال خوش معنوی این است که انسان، بهشت و حیات آخرت را تصور کند. تصور اینکه «ما در عالم آخرت، در آن بهشت زیبا زندگی خواهیم کرد» چنان لذتی در وجود انسان ایجاد می‌کند که آدم می‌تواند تمام لذت‌های سطحی و رنج‌های دنیا را فراموش کند.

? اولین عامل نشاط معنوی دربارۀ بهشت، موضوع «خلود» است؛ اینکه تا وارد بهشت می‌شوید به شما مژده می‌دهند: «تو در اینجا جاودانه هستی» (زمر/۷۳).

? فرموده‌اند: مؤمن کسی است که آخرت برایش زیبا می‌شود (کافی/۸/۴۷) به محضر قرآن بروید و از او بخواهید که «آخرت را برای شما زینت کند» کم‌کم به جایی می‌رسید که وقتی قرآن می‌‌خوانید دیگر چیزی غیر از آخرت برای شما مهم نیست!

? خدا برای نشاط معنوی ما کارگاه گذاشته و می‌فرماید: بیا در این کارگاه(یعنی آیات قرآن در وصف بهشت) خودم درستت می‌کنم! فرموده‌اند «هرشب سورۀ واقعه بخوانید» این سوره، دو سومش دربارۀ بهشت است و یک سومش دربارۀ جهنم.
?علیرضا پناهیان

?مسجد امام‌صادق(ع) - ۹۶.۳.۱

?هفت پیغمبر، هفت کلمه گفتند و هر یک به سعادتی رسیدند:

❤️حضرت آدم(ع) “الحمدلله” گفت، فرمان رسید که “یرحمک ربک".

حضرت نوح(ع) “بسم الله” گفت، حق او 

را از طوفان نجات داد.

?حضرت ابراهیم(ع) “حسبی الله” گفت، حق او را از آتش نمرود نگاه داشت.

?حضرت اسماعیل(ع) “ان شاءالله” گفت، از بریده شدن گلو نجات یافت.

?حضرت موسی(ع) “لا حول ولا قوت الا بالله” گفت، از شر فرعون نجات یافت.

?حضرت یونس(ع) “لا اله الا انت، سبحانک انی کنت من الظالمین” گفت، از شکم ماهی نجات یافت.

?و رسول خدا(ص) صاحب اسم سلام و ذکر سلام بود؛ “سلام قولا من رب رحیم” که در معراج خطاب آمد: “السلام علیک ایها النبی و رحمت الله و برکاته” که صاحب شفاعت کلیه شد.

✨خدایا روز عرفه نزدیک هست 

به برکت تک تک این هفت کلمه و به بزرگی این پیامبران و رحمت خودت، حاجت تک تک خوانندگان این متن را بده و فرستنده این متن را لبریز از رحمت خودت کن. آمین✨

?جابر انصاری گفت: در صحرا با علی(ع) بودم، ناگاه آن حضرت به بالای سر آن حضرت نگاه کرد.

تبسم فرمود و خندید و گفت: آفرین ای پرنده.

گفتم: ای مولای من با کدام پرنده صحبت می کنید؟

فرمود: مرغی که در هواست آیا خوش داری آن را ببینی و کلامش را بشنوی؟

عرض کردم: بلی ای مولای من.

در این هنگام آن حضرت کلماتی به صورت پنهانی فرمود، ناگاه پرنده ای به سوی زمین پایین آمد و بر دست علی(ع) نشست. آن حضرت دست مبارکش را بر پشت او کشید و فرمود: سخن بگو به اذن خدا منم علی بن ابیطالب. آنگاه خداوند قوه نطقی به او عطا فرمود تا آن که به زبان عربی آشکارا گفت: السلام علیک یا امیرالمؤمنین و رحمة الله و برکاته.

حضرت جواب سلام او را داد و فرمود: بگو که از کجا آب و دانه می خوری در این صحرای خشک که هیچ سبزی نمی روید و آبی نیست؟

گفت: ای مولای من زمانی که گرسنه شوم ولایت شما اهل بیت را به خاطر می آورم. پس سیر می گردم و زمانی که تشنه شوم از دشمنان شما، بیزاری می جویم پس سیراب می شوم. علی(ع) فرمود: بارک الله فیک پس آن مرغ پرواز کرد.

?مناقب اهل بیت، ص 156 و 157.

?علّامه محمّد تقی جعفری می‌‌‌فرمودند:

? عدّه‌‌‌ای از جامعه‌‌‌شناسان برتر دنیا در «دانمارک» جمع شده بودند تا دربارة موضوع مهمّی به بحث و تبادل نظر بپردازند. موضوع این بود: ارزش واقعی انسان به چیست؟
?برای سنجش ارزش خیلی از موجودات، معیار خاصّی داریم؛ مثلاً معیار ارزش طلا به وزن و عیار آن است. معیار ارزش بنزین به مقدار و کیفیّت آن است. معیار ارزش پول، پشتوانة آن است. امّا معیار ارزش انسان‌‌‌ها در چیست؟
?هر کدام از جامعه شناس‌‌‌ها صحبت‌‌‌هایی داشتند و معیارهای خاصّی را ارائه دادند.
وقتی نوبت به بنده رسید، گفتم: اگر می‌‌‌خواهید بدانید یک انسان چقدر ارزش دارد، ببینید به چه چیزی علاقه دارد و به چه چیزی عشق می‌‌‌ورزد.
کسی که عشقش یک آپارتمان دو طبقه است در واقع ارزشش به مقدار همان آپارتمان است.
کسی که عشقش ماشینش است، ارزشش به همان میزان است.
?امّا کسی که عشقش خدای متعال است، ارزشش به اندازة خداست.
علّامه فرمودند: من این مطلب را گفتم و پایین آمدم. وقتی جامعه شناس‌‌‌هایی که صحبت‌‌‌های مرا شنیدند برای چند دقیقه روی پای خود ایستادند و کف زدند.
?وقتی تشویق آنها تمام شد من دوباره بلند شدم و گفتم: عزیزان! این کلام از من نبود. بلکه از شخصی به نام علی(ع) است. آن حضرت در «نهج البلاغه» می‌‌‌فرمایند: «قِیمَةُ کُلِّ امْرِئٍ مَا یُحْسِنُهُ؛ ارزش هر انسانی به اندازة چیزی است که دوست می‌‌‌دارد.»
وقتی این کلام را گفتم دوباره به نشانة احترام به وجود مقدّس امیرالمؤمنین علی(ع) از جا بلند شدند و چند بار نام آن حضرت را بر زبان جاری کردند.
علّامه در ادامه می‌‌‌فرمودند: عشق حلال به این است که انسان (مثلاً) عاشق 50 میلیون تومان پول باشد. حال اگر به انسان بگویند: آی!!! پنجاه میلیونی!!!. چقدر بدش می‌‌‌آید؟ در واقع می‌‌‌فهمد که این حرف توهین در حقّ اوست. حالا که تکلیف عشق حلال امّا دنیوی معلوم شد، ببینید اگر کسی عشق به گناه و معصیت داشته باشد چقدر پست و بی‌‌‌ ارزش است!
اینجاست که ارزش ثار الله معلوم می‌‌‌شود. ثار الله اضافة تشریفی است. خونی که در واقع آنقدر شرافت و ارزش پیدا کرده که فقط با معیارهای الهی قابل ارزش گذاری است و ارزش آن به اندازة خدای متعال است.